Ontstaan

Het woonzorgcentrum ‘t Pandje werd opgericht in januari 1984. De gebouwen van het klooster van de Minderbroeders Kapucijnen rond het pandhof van het theologieseminarie vormden de locatie. De naam ’t Pandje was geboren.

Het Kapucijnenklooster werd gebouwd in het jaar 1900. Decennia lang werd het bewoond door 60 tot 90 kapucijnen en kende een grote uitstraling. In 1984 zocht men naar een nieuwe, bij voorkeur sociale bestemming van het patersdomein. De eerste van die herbestemming was de oprichting van een kleinschalig “huis-met-een hart” voor een twintigtal zorgbehoevende en dementerende bejaarden. Met succes werd er een renoverende therapie uitgewerkt, bezield door een nieuwe visie en benadering van dementie. In 1993 werd de opvangcapaciteit uitgebreid tot veertig bewoners. De problematische vergrijzing van de bevolking enerzijds en de succesvolle opvangmethode van de instelling anderzijds spoorden ’t Pandje er toe aan om in 2001 een nieuwbouw neer te zetten. De capaciteit steeg hiermee tot 70 kamers. Vandaag is ’t Pandje een woonzorgcentrum van 110 bewoners. Toch blijft de grote vraag het aanbod overstijgen.

De brandende fakkel, door zoveel Minderbroeders Kapucijnen van weleer gedragen, wordt zo niet gedoofd, maar doorgegeven.